Gezondheid en voedselonzekerheid – een alomvattende aanpak
door Katie Maschino, Hunger Free Oklahoma Hunger Outreach Program Specialist
Het Amerikaanse ministerie van landbouw (USDA) definieert voedselzekerheid als "toegang voor alle mensen, te allen tijde, tot voldoende voedsel voor een actief en gezond leven". Dit stelt degenen die zich bezighouden met de bestrijding van honger in staat een alomvattende aanpak te hanteren bij het bekijken van de problemen en oplossingen voor het bestrijden van honger.
Er zijn veel elementen waarmee rekening moet worden gehouden als we het over honger hebben:
Aantal
- Is er genoeg eten?
- Zijn er voldoende calorieën?
Kwaliteit
- Bevat het beschikbare voedsel de voedingsstoffen, essentiële vitamines en mineralen die ons lichaam nodig heeft om goed te functioneren?
Cultureel passend
- Weten de individuen wat het eten is?
- Geven de individuen de voorkeur aan dit voedsel?
- Weten de individuen hoe ze het moeten bereiden of eten?
Deze blog richt zich op het probleem van voedselkwantiteit. Om de impact van honger te begrijpen, moeten we kijken naar de fysieke, mentale en emotionele gevolgen ervan . Volgens het Food Research and Action Center (FRAC) blijkt uit onderzoek dat mensen die te maken hebben met voedselonzekerheid een groter risico lopen op een slechtere fysieke gezondheid, psychische problemen en het ontwikkelen van chronische ziekten die verband houden met voeding, naast andere negatieve gevolgen.
- Kinderen die voedselonzeker zijn, lopen het meeste risico op ontwikkelingsproblemen en nadelige gevolgen voor de gezondheid die tot in de volwassenheid doorwerken.
- Volwassenen die voedselonzeker zijn, lopen het meeste risico om chronische ziekten te ontwikkelen en hebben hogere morbiditeit en mortaliteit.
- Senioren met voedselonzekerheid lopen het risico op een gecompromitteerd immuunsysteem, wat leidt tot langere hersteltijden na ziekte en hogere heropnames na ziekenhuisopnames.
Alle leeftijdsgroepen ervaren een lagere cognitieve functie en meer angst, depressie en zelfmoordgedachten. De emotionele effecten van honger zijn onder meer een gevoel van schaamte of stigmatisering, wat leidt tot een lagere kwaliteit van leven.
Als we de bredere sociale determinanten van gezondheid in ogenschouw nemen , beseffen we dat honger slechts één van de factoren is die onze gezondheid beïnvloedt. Voor het eerst ooit heeft Healthy People 2020 sociale determinanten van gezondheid, waaronder voedselonzekerheid, opgenomen in de doelstellingen.
Gelukkig hebben de federale voedingsprogramma's bewezen uiterst effectieve oplossingen te zijn voor het verminderen en oplossen van honger. Deze programma's omvatten:
- Aanvullend voedingshulpprogramma (SNAP) – voorheen bekend als voedselbonnen,
- Speciaal aanvullend voedingsprogramma voor vrouwen, baby's en kinderen (WIC),
- Nationaal schoollunchprogramma (NSLP),
- Programma Schoolontbijt (SBP),
- Zomermaaltijdprogramma (SFSP), En
- Naschoolse maaltijdprogramma (CACFP)
De federale voedingsprogramma's dragen bij aan de verbetering van de sociale determinanten van gezondheid. Ze verbeteren de economische stabiliteit van huishoudens die te kampen hebben met voedselonzekerheid. Programma's zoals SNAP en WIC verstrekken geld specifiek voor de aankoop van voedsel. Hierdoor komt er geld vrij voor andere levensonderhoudskosten, zoals huisvesting, nutsvoorzieningen, medicijnen of andere gezondheidszorg. Deze programma's kunnen de buurt en de leefomgeving in een gemeenschap verbeteren. Voor elke dollar die via SNAP in een gemeenschap wordt uitgegeven, genereert dit $ 1.70 in de lokale economie . Deze economische impuls kan bijdragen aan het in stand houden of zelfs laten groeien van buurten en gemeenschappen, waardoor de veiligheid van de inwoners wordt gewaarborgd en ze beter bediend kunnen worden.
De programma's verbeteren ook de gezondheid en gezondheidszorg van een huishouden met voedselonzekerheid. Als je lichaam gevoed is, heb je een sterker immuunsysteem. Dit betekent dat u minder ziek wordt, wat resulteert in minder bezoeken aan de dokter of zelfs een betere behandeling van chronische ziekten.
Federale voedingsprogramma's zijn ongelooflijk belangrijk voor een alomvattende aanpak om een einde te maken aan honger. Ze helpen individuen fysiek, mentaal en emotioneel. Individuen kunnen regelmatig meer eten, wat betekent dat ze meer calorieën en meer voedingsstoffen binnenkrijgen om hun lichaam van brandstof te voorzien. Ze kunnen zich beter concentreren en focussen op het werk en op school, waardoor hun prestaties verbeteren. Ze hebben minder stress, wetende dat ze voedsel hebben voor hun opgroeiende kinderen en gezin.